Elki Ciępki

„Debrzańskie łąki”

powstały przede wszystkim z ogromnej potrzeby powrotu do miejsc, gdzie spędziłam beztroskie chwile dzieciństwa, a obecnie z powodów zawiłości rodzinnych nie mam wstępu. Opisywane łąki sąsiadują z posesją, na której kiedyś stał dom moich dziadków drewniany dom z duszą. Z wielką tęsknotą i sentymentem wracam w tamte strony oraz uciekam myślami w tamte okolice. Zwyczajowo przyjęta nazwa Debrzy we wsi Niżowa, gdzie się urodziłam, obejmowała łąki wraz z niewielkim laskiem na zboczu płytkiego wąwozu. To z tym miejscem najmocniej związane są moje wspomnienia z dzieciństwa. W tych miejscach prócz drgania, migotania i falowania traw, kwiatów, ziół i krzewów obecne były bliskie mi osoby. Teraz pozostały po nich jedynie wspomnienia niczym cienie kładące się na tafli łąk i łanów zboża – czasem wyraźnie widoczne, mocno zaakcentowane i kontrastowe w świetle intensywnego, letniego słońca, a innym razem ledwie zarysowane w przestrzeni otoczenia.

"Debrzańskie łąki" | kolagrafia | grafika eksperymentalna | Elka Ciępka

Cykl „Debrzańskie łąki” zrealizowałam w eksperymentalnej technice kolagrafii (czasem nazywanej kolografią). Matryce zostały wykonane w większości z elementów, jakie znaleźć można by na łąkach debrzańskich – z przygotowanych i ususzonych traw i liści, a także fragmentów drzew – gałązek i konarów, kamieni, ale również spróchniałych desek podłogowych oraz starej szydełkowej serwety.

"Debrzańskie łąki" | kolagrafia | grafika eksperymentalna | Elka Ciępka

Share Button